Cukrzyca typu 1 i 2

Cukrzyca jest jedną z najczęstszych chorób, na które cierpią ludzie z różnych części świata, a wiek nie ma tu tak naprawdę znaczenia.Obliczenie poziomu glukozy we krwi pomoże lekarzowi zdiagnozować cukrzycę.

Według statystyk około 250 milionów ludzi cierpi na tę czy inną postać tej choroby. Rzeczywista liczba pacjentów przekracza oficjalne dane, ponieważ wielu nie jest świadomych istniejących naruszeń.

Przeważnie dzieci cierpią na chorobę, której objawy nie zawsze mogą zostać wykryte w odpowiednim czasie ze względu na łagodne objawy.

Przez zaniedbania pacjenci nie zwracają się do endokrynologa, który potrafi zidentyfikować problem i postawić diagnozę.

Aby uniknąć nieprzyjemnej sytuacji, należy szczegółowo przestudiować, co oznacza cukrzyca, jakie są czynniki predysponujące do rozwoju, objawy i metody leczenia.

Co to jest cukrzyca?

Patologia ta charakteryzuje się niewystarczającym poziomem insuliny w organizmie, która jest hormonem peptydowym skoncentrowanym w komórkach trzustki. Cukrzyca objawia się w postaci dużej liczby chorób związanych z uszkodzeniem układu hormonalnego. We krwi następuje aktywna produkcja glukozy, która zwiększa się również w moczu, następuje również destabilizacja procesów metabolicznych.

Jeśli weźmiemy pod uwagę odchylenia występujące w organizmie, znajdziemy:

  • Narządy wewnętrzne zasilane są glukozą, a jeśli nie zostanie dostarczona w wystarczającej ilości, nastąpi głód. Dzieje się tak z powodu małej ilości lub braku insuliny wytwarzanej przez komórki trzustki. Kiedy przepływ cukru zgromadzonego we krwi ustanie, nie następuje dalszy rozwój metaboliczny;
  • komórki odpowiedzialne za transport hormonu i przyswajanie glukozy w pewnym momencie stają się odporne i nie reagują w żaden sposób na substancję, która zdążyła nie ulec zmianom;
  • cukier nie przekształca się w składniki odżywcze, co powoduje głodzenie organizmu, natomiast do krwi przedostaje się dużo glukozy, co negatywnie wpływa na komórki;
  • stopień uszkodzenia układu hormonalnego zależy od ciężkości choroby i terminowego leczenia;
  • Łatwiej jest uporać się z problemem na wczesnym etapie, jednak wielu pacjentów zgłasza się do kliniki znacznie później, co pogarsza wdrożenie działań terapeutycznych.
Stosując się do zaleceń lekarza, możesz uniknąć negatywnych konsekwencji cukrzycy.

Wielu lekarzy mówi o cukrzycy nie jako o chorobie, zgadzają się co do przyczyny problemu, którą jest nieprawidłowy tryb życia.

Przed negatywnymi konsekwencjami uchronisz się, dostosowując harmonogram pracy i odpoczynku, stosując się do zaleceń lekarza, monitorując swoje samopoczucie i poziom cukru we krwi.

Jeśli nie zostaną podjęte żadne środki, istnieje ryzyko uszkodzenia wszystkich narządów. W zaawansowanych przypadkach pacjent naraża się na ryzyko zapadnięcia w śpiączkę na skutek poważnych powikłań. Ważne jest, aby nawet przy niewielkich odstępstwach zgłosić się do lekarza na czas.

Rodzaje cukrzycy 1 i 2

Istnieje klasyfikacja choroby, która pozwala rozróżnić typy, z których każdy ma specyficzne cechy.

Mówimy o takich odmianach jak:

  • pierwszy typ, zwany młodzieńczym, wykrywany u pacjentów w wieku młodzieńczym i starszym. Przenoszona jest głównie na dzieci z bliskich krewnych. Komórki beta ulegają zmianom, które negatywnie wpływają na ich strukturę. Insulina produkowana jest w niewielkich ilościach, niewystarczających do normalnego życia ofiary. Około 10% osób boryka się z problemem, który ma głównie podłoże autoimmunologiczne. Czasami przyczyną patologii jest atak zapalenia trzustki lub martwicy trzustki, podczas gdy osoba przeżywa, ale trzustka ostatecznie traci swoje pierwotne właściwości. Sytuacja nie zmienia się w czasie, pozostaje do końca życia;
  • drugi typ – na skutek pogorszenia metabolizmu hormon przestaje być wytwarzany w wymaganej objętości, co powoduje względny brak insuliny. Komórki beta przestają działać stabilnie; z powodu procesów patologicznych nie są w stanie wykonywać funkcji określonych przez organizm - wytwarzać niezbędną substancję i zmniejszać poziom glukozy we krwi.

Cukrzyca ciążowa u kobiet występuje u kobiet w ciąży, których poziom glukozy w surowicy przekracza prawidłowy poziom. Nie można ignorować wykrytych odchyleń, ponieważ brak działania prowadzi do negatywnego wpływu na płód. Po porodzie możliwe jest pozbycie się choroby, jednak zaburzenia wchłaniania tego związku organicznego można zaobserwować także u kobiet, które początkowo nie skarżą się na zły stan zdrowia.

Istnieją inne typy, gdy sytuacja rozwija się negatywnie z powodu stosowania leków, destabilizacji układu hormonalnego, dysfunkcji trzustki i tym podobnych.

Objawy cukrzycy typu 1 i 2

Pierwszy typ ma postać przewlekłą, jest przemijający i szybko przechodzi od fazy początkowej do cięższej, która występuje na tle niekorzystnego wpływu różnych czynników.

Charakterystyczne cechy obejmują:

Cukrzycy typu 1 towarzyszą ciężkie objawy
  • nagła utrata masy ciała;
  • nietrzymanie moczu w nocy, które występuje częściej u dzieci;
  • pogorszenie aparatu wzrokowego;
  • skóra i błony śluzowe wysychają;
  • brak wilgoci w jamie ustnej, nawet przy zachowanym bilansie wodnym;
  • pragnienie powoduje picie wody w dużych ilościach, przekraczających 10 litrów;
  • swędzenie i ropne formacje na skórze;
  • częstotliwość oddawania moczu, obfite ilości moczu;
  • niekontrolowany skurcz mięśni kończyn dolnych;
  • wymioty i nudności – ulga, która pojawia się po opróżnieniu żołądka, jest przejściowa;
  • drażliwość;
  • utrata siły, niezdolność do wykonywania pracy przez długi czas;
  • zwiększony apetyt;
  • nieustanna chęć jedzenia po krótkim czasie.

Powikłaniem jest hiperglikemia – wzrost poziomu glukozy, który może być śmiertelny. Nie można wykluczyć pogorszenia stanu, objawiającego się minimalną ilością lub brakiem włosów na nogach.

Obserwuje się pojawienie się łagodnych żółtawych formacji w ścięgnach, na błonach śluzowych narządów wewnętrznych i skórze. Zapalenie można zaobserwować na powierzchniach narządów płciowych zarówno u mężczyzn, jak iu kobiet. Kości stają się kruche i łatwo ulegają negatywnym wpływom z zewnątrz. Jeśli chodzi o odporność, praktycznie traci ona swoje właściwości ochronne.

Objawy cukrzycy drugiego typu mają pewne podobieństwa, jednak istnieją objawy, które pozwalają określić, z jakim typem masz do czynienia. Wyróżnia się następujące znaki:

  • rany goją się długo;
  • infekcja naskórka;
  • uczucie pragnienia;
  • częste oddawanie moczu, zmuszające do pójścia do toalety zarówno w dzień, jak i w nocy;
  • wyczerpanie, powolna reakcja, zaburzenia snu;
  • błony śluzowe są suche;
  • drętwienie, mrowienie kończyn;
  • zwiększony apetyt wynikający z patologii syntezy leptyny;
  • suchość w ustach, trzeba pić około 3-5 litrów dziennie;
  • swędzenie okolicy pachwiny – pojawia się zamieszanie, które skłania do skontaktowania się z ginekologiem lub dermatologiem zamiast z endokrynologiem;
  • głód po 1-2 godzinach jedzenia;
  • obrzęk twarzy i podudzi;
  • moczenie dziecięce objawiające się w nocy;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • bóle głowy i zawroty głowy.

Objawy pojawiają się, gdy poziom glukozy przekracza poziom, który można łatwo określić na podstawie obecności cukru w moczu.

Patogeneza choroby

U osoby obciążonej czynnikami ryzyka cukrzycy należy zbadać krew na poziom glukozy.

Zidentyfikowano czynniki wywołujące cukrzycę. Wśród nich są:

  • dziedziczność – ryzyko pojawienia się u dziecka pierwszego rodzaju choroby wzrasta, jeśli rodzice mają tę samą diagnozę;
  • nadwaga – 80-90% pacjentów cierpi na nadmierną masę ciała, gdyż tkanka tłuszczowa nie jest w stanie wykorzystać insuliny zgodnie z przeznaczeniem. Noworodki powinny ważyć 2,5-3,5 kg; jeśli wskaźniki wzrosną, endokrynolog musi przeprowadzić badanie;
  • wirusy - powodują nieprawidłowości w pracy trzustki, dlatego z powodu różyczki, odry, ospy wietrznej, na którą wcześniej cierpiało dziecko, mogą prowadzić do śmierci komórek układu trawiennego;
  • zmiany związane z wiekiem;
  • regularne stresujące sytuacje;
  • niezdrowy tryb życia i zła dieta - wskaźnik masy ciała większy niż 30 komplikuje sytuację prowadzącą do insulinooporności, prawdopodobieństwo tego wzrasta 2-krotnie. Wskaźniki wynoszące 35 lub więcej wskazują na 100% prawdopodobieństwo cukrzycy;
  • złogi tłuszczu w okolicy brzucha;
  • zakłócenie trzustki z różnych powodów, w tym uszkodzenia narządu;
  • procesy patologiczne w układzie hormonalnym, które wystąpiły z powodu akromegalii, zespołu Itenko-Cushinga i tak dalej.

Wymieniono główne czynniki powodujące pogorszenie stanu; mogą mieć jednorazowy wpływ, zwiększając tym samym zagrożenie. Zagrożone są absolutnie zdrowe osoby i zaleca się wizytę u lekarza.

Poziom cukru po i przed posiłkami

Na czczo poziom glukozy jest niski, zwykle mieści się w przedziale 3,4–5,5 mmol/l. U diabetyków wskaźniki przekraczają określoną wartość i są obliczane w następujący sposób:

  • pierwszy typ – do 9,3 mmol/l;
  • drugi typ – 8,5 mmol/l.

Po jedzeniu aktywowany jest metabolizm, w wyniku czego uwalniana jest glukoza. To, jak bardzo wzrośnie poziom związku organicznego, zależy od zdolności do jego asymilacji. W praktyce badania nie przeprowadza się przy pełnym żołądku. Najdokładniejsza informacja będzie ta uzyskana 1-3 godziny po posiłku.

Prawidłowy poziom cukru we krwi u chorych na cukrzycę u kobiet, mężczyzn i dzieci powyżej 12. roku życia wynosi:

  • po 1 godzinie – do 8,6-8,9;
  • po 2 godzinach – do 7,0-7,2;
  • po 3 godzinach – do 5,8-5,9.

Dla chorych na cukrzycę typu 1 w tym samym okresie:

  • do 11;
  • do 10-10,3;
  • do 7,5.

Jeśli masz cukrzycę typu 2:

  • 9,0;
  • 8,7;
  • 7,5.

Po trzech lub więcej godzinach poziom glukozy nadal spada, aż wróci do normy.

Jakie są fazy cukrzycy?

Ciężka cukrzyca wymaga ciągłych zastrzyków insuliny

Klasyfikacja opiera się na stopniu rozwoju patologii metabolizmu węglowodanów, stąd podział na następujące fazy:

  • odszkodowanie – udało się osiągnąć zawartość glukozy zgodną z naturalnymi wskaźnikami;
  • subkompensacja – czasami zwiększa się objętość substancji;
  • dekompensacja – brak reakcji na insulinę, terapia jest trudna do wdrożenia.

Chorobę klasyfikuje się według ciężkości jej przebiegu; znane są trzy formy. Wśród nich są:

  • światło – poprawa kondycji następuje dzięki doborowi właściwej diety i schematu żywienia. Pozytywny efekt jest oczywisty przy przestrzeganiu diety, natomiast zastosowanie środka hipoglikemizującego przyniesie podwójną korzyść. Prawdopodobieństwo przejścia z jednego etapu do drugiego jest zminimalizowane;
  • średnia – Nie można obejść się bez leków obniżających poziom cukru. Są stosowane na bieżąco, ale nie są w stanie chronić przed patologiami naczyniowymi;
  • ciężki – nie należy przerywać stosowania leków hipoglikemizujących i insuliny, która czasami stosowana jest bez łączenia z innymi lekami. Istnieje ryzyko rozwoju encefalopatii, neuropatii i angiopatii naczyniowej.

Różnice między cukrzycą typu 1 i 2

Oprócz tego, że cukrzyca typu 2 ma kod ICD-10 wynoszący E11, a cukrzyca typu 1 ma kod E10, ważne jest zapoznanie się z innymi charakterystycznymi cechami tych odmian, aby mieć pojęcie o każdej z nich i móc określić rodzaj choroby na podstawie jej cech.

Funkcje Pierwszy typ Drugi typ
Okres Jesień, zima, wiosna Nie zauważono
Przypadki (%) 10-20% 80-90%
Płeć Częściej mężczyźni Częściej kobiety
Wiek Do 40 roku życia Dzieci, dorośli powyżej 40. roku życia
Waga Standardowe lub obniżone Dodatkowe kg
Rozwój Przejściowe Powolny, nie wygląda jasno
Zaburzenia naczyniowe Przeważnie małe Przeważnie duże
Wrażliwość komórek na insulinę Tak Niski
Przeciwciała przeciwko insulinie i komórkom beta Tak Nie
Terapia Insulina Dieta, leki hipoglikemizujące, insulina (w późniejszym etapie)

Rozpoznanie choroby

Zanim dowiesz się, jak leczyć cukrzycę, wykonuje się badanie poziomu cukru we krwi, które jest głównym sposobem obliczenia aktualnego i dziennego poziomu glukozy.

Dodatkowe badania diagnostyczne obejmują wielomocz, poligrafię, nadmierną masę ciała lub znaczną utratę masy ciała. Obowiązuje również, co następuje:

  • USG;
  • oznaczanie insuliny patologicznej;
  • elektrokardiografia – badanie pól elektrycznych serca;
  • Test Rehberga – ocena stanu nerek;
  • biochemiczne badanie krwi;
  • badanie dna oka.

Na podstawie otrzymanych informacji wyłania się obraz kliniczny, po którym proponowana jest technika terapeutyczna.

Leki z typu 1

Diabetyk powinien mierzyć poziom glukozy we krwi i przyjmować leki obniżające poziom glukozy

Głównym lekarstwem jest insulina, ale oprócz niej lekarz przepisuje tabletki, które pomagają radzić sobie z zaburzeniami metabolizmu glukozy, co w połączeniu z otyłością pogarsza sytuację.

Mowa tu o lekach z grupy biguanidów, które zmniejszają doraźne zapotrzebowanie na insulinę, a jednocześnie łagodzą stan pacjenta.





Insulina lispro

Analog insuliny wytwarzany w organizmie człowieka działa szybko – 15 minut po wstrzyknięciu. Kontrolowany jest metabolizm glukozy, pojawia się działanie antykataboliczne i anaboliczne na tkanki.

Lek okazał się najlepszy na liście podobnych leków; dziennie stężenie cukru spada o 22%, a dane dotyczące glikemii poprawiają się.

Insulina glulizynowa

Zamiennik insuliny ludzkiej, który działa szybciej, ale efekt nie utrzymuje się długo.

Zażywana na czczo lub po posiłku, substancja przedostaje się do organizmu poprzez zastrzyk. Czas trwania kursu i dawkę ustala się z uwzględnieniem indywidualnych cech pacjenta.

Insulina aspart

Środek hipoglikemiczny najnowszej generacji, którego działanie ma na celu korektę poziomu glukozy. Istnieją niewielkie różnice w porównaniu z ludzkim hormonem, dzięki czemu wyniki pojawiają się szybciej. Po użyciu możesz zacząć jeśćtjponieważ nie ma potrzeby robić sobie przerwy.

W nocy hipoglikemia występuje znacznie łatwiej, poziom glukozy wraca do normy. Ze względu na silne działanie można uniknąć zwiększania dawki.

Leki dla drugiego typu

Gatunek nie jest tak rzadki jak pierwszy typ, dlatego opracowano o wiele więcej leków w celu wyeliminowania problemu.

Biguanid

Działa hipoglikemicznie, zmniejsza stężenie glukozy we krwi i nie powoduje wytwarzania insuliny.

Utrata masy ciała, spadek poziomu cholesterolu, lipoprotein i trójglicerydów. W pierwszych etapach terapii przepisuje się 2-3 tabletki na każdy dzień, przeznaczone na 2-3 dawki, w przeciwnym razie wystąpi niestrawność.

Maksymalna ilość to 6 tabletek przyjmowanych w trzech dawkach. Jeśli nie występują powikłania, dawkę stopniowo zwiększa się. Dzieciom powyżej 10. roku życia i młodzieży wystarczy 1 tabletka dziennie, po dwóch tygodniach następuje zmiana dawkowania. Niedopuszczalne jest przekraczanie kursu, który polega na codziennym stosowaniu 4 tabletek, rozłożonych trzykrotnie.

Agonista receptora GLP-1 na bazie eksenatydu

Podaje się go za pomocą strzykawki przeznaczonej do wykonywania zabiegów w domu.

Istnieje hormon podobny do tego wytwarzanego w przewodzie pokarmowym, który uwalnia substancję, gdy dostaje się do niej pokarm.

Insulina zaczyna być aktywnie wytwarzana, gdyż korzystnie wpływa na trzustkę, która jest odpowiedzialna za tworzenie tej substancji.

Agonista receptora GLP-1 na bazie liraglutydu

Opracowano formułę przedłużającą efekt.

Kurs – 1 raz dziennie na 1 godzinę przed posiłkiem.

Konieczne jest wykonanie zabiegu w tym samym czasie, co zapewni aktywność trzustki i przewodu żołądkowo-jelitowego.

Inhibitor DPP-4 na bazie sitagliptyny 

Tabletki stosuje się przed lub po posiłku, trzeba tylko przestrzegać określonych ram czasowych.

Będziesz potrzebować 100 mg na 1 dawkę dzienną.

Można stosować zarówno jako samodzielny lek, jak i w połączeniu z innymi lekami.

Inhibitor DPP-4 na bazie saksagliptyny

Zaliczany do kategorii inhibitorów DPP-4, odpowiedni do terapii skojarzonej i monoterapii.

Cukrzyca typu 1 staje się powikłaniem wymagającym podawania insuliny po posiłkach.

Inhibitor DPP-4 na bazie wildagliptyny

Jest potrzebny raz dziennie, wymagana dawka to 50 mg, pora posiłku nie ma znaczenia.

Wynik utrzymuje się przez cały dzień, a negatywny wpływ leku maleje.

Jak monitorować poziom glukozy

Pacjent musi samodzielnie monitorować stężenie cukru. W tym celu wskazane jest prowadzenie pamiętnika, w którym należy robić ważne notatki. Będziesz musiał regularnie sprawdzać poziom glukozy za pomocą glukometru; nie należy jeść przed obserwacjami; należy go mierzyć rano przed i po posiłku. Na podstawie uzyskanych danych dostosowuje się dietę i styl życia, aby przywrócić wskaźniki do normy. Nadal jednak będziesz musiał wykonywać badania w przychodni, gdzie udzielane są bardziej wiarygodne informacje.

Dokumenty do przepisywania leków

Przed przepisaniem insuliny lekarz przeprowadza badanie poziomu cukru we krwi

Opracowano system, dzięki któremu osoby potrzebujące mogą otrzymać insulinę bezpłatnie. Lekarz wypisuje pacjentowi receptę, przed otrzymaniem której należy przedstawić następujący wykaz dokumentów:

  • dowód osobisty;
  • ubezpieczenie medyczne;
  • indywidualna polisa ubezpieczeniowa;
  • dokument stwierdzający niepełnosprawność;
  • dokument potwierdzający, że pacjent nie odmawia skorzystania z pakietu socjalnego.

Dieta dla cukrzycy

Opracowano przybliżoną dietę na tydzień, która złagodzi stan pacjenta.

Cukrzyca typu 2. To, co można jeść, podano w tabeli zawierającej dietę na tydzień.

  Śniadanie Drugie śniadanie Obiad Popołudniowa przekąska Kolacja
1 dzień Kasza gryczana, twarożek, mleko 1% tłuszczu Szklanka mleka Kapuśniak, mięso gotowane, galaretka owocowa Dwa jabłka Sznycel z kapusty, gotowana ryba, herbata
Dzień 2 Kasza jęczmienna, jajko na miękko, surówka z kapusty Szklanka mleka Puree ziemniaczane, pikle, gotowana wątróbka wołowa, kompot z suszonych owoców Galaretka owocowa Kawałek gotowanego kurczaka, duszona kapusta, herbata. Kefir przed snem
Dzień 3 Twarożek z mlekiem, płatki owsiane, kawa Kissel Barszcz bezmięsny, kurczak gotowany, kasza gryczana Dwie gruszki Winegret, jajko, herbata. Jogurt przed snem
4 dzień Kasza gryczana, twarożek, kawa Kefir Kapuśniak, chuda gotowana wołowina, kompot 1-2 gruszki Sznycel, gotowana ryba, herbata
5 dzień Winegret bez ziemniaków z 1 łyżeczką. olej roślinny, jajko, kawa, kromka chleba żytniego z masłem Dwa jabłka Kapusta kiszona z duszonym mięsem, zupa grochowa Świeże owoce Gotowany kurczak, budyń warzywny, herbata. Jogurt przed snem
Dzień 6 Duszone mięso, kasza jaglana, kawa Odwar z otrębów pszennych Gotowane mięso, zupa rybna, chude puree ziemniaczane Kefir Płatki owsiane, twarożek, mleko, jabłko
Dzień 7 Kasza gryczana, jajko na twardo Dwa jabłka Kotlet wołowy, kasza perłowa, zupa jarzynowa Mleko Gotowana ryba, ziemniaki gotowane na parze, sałatka jarzynowa, herbata. Kefir przed snem.

Medycyna naturalna

Leczenie ludowymi środkami na cukrzycę jest uważane za sposób na wyeliminowanie choroby, dlatego rozważa się niektóre z najskuteczniejszych przepisów.

Mianowicie:

  • Napełnij naczynie 1 litrem przegotowanej wody, dodaj 100 g sproszkowanego cynamonu, wymieszaj, dodaj 200 g miodu. Pozostawić do zaparzenia na 3 godziny w chłodnym miejscu. Kurs – 3 razy dziennie;
  • kwiat lipy 1 łyżka. l. zalać 1 szklanką wrzącej wody, wywar może zastąpić czarną herbatę;
  • Do maszynki do mięsa włóż 300 g obranego czosnku i taką samą ilość korzeni pietruszki, 100 g skórki z cytryny. Zmielone składniki włóż do słoja, przykryj pokrywką i odstaw w ciemne, suche miejsce na 2 tygodnie. Wypij 1 łyżeczkę. 2 razy dziennie;
  • zmiel suszone liście orzecha włoskiego, wybierz 1 łyżkę. l. zalać ½ l przefiltrowanej wody. Gotuj przez 15 minut, następnie zdejmij z kuchenki i odstaw w suche miejsce na 1 godzinę. Odcedź, pij ½ szklanki 3 razy dziennie.

Przed użyciem należy skonsultować się z lekarzem, aby uniknąć powikłań.

Sport i wychowanie fizyczne

Poziom glukozy we krwi wzrasta w wyniku zmęczenia po wysiłku fizycznym

Podczas wysiłku fizycznego spalane są duże ilości glukozy, ustabilizowany jest także metabolizm i funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego, dlatego ważne jest, aby codziennie wykonywać przynajmniej proste ćwiczenia.

Nie należy dopuszczać do przepięć, ponieważ będzie to miało negatywne konsekwencje. Zwiększony apetyt zmusza do spożywania dużych ilości jedzenia, przez co podejmowane wcześniej wysiłki tracą sens.

Kiedy pojawia się zmęczenie, pojawia się stres, uwalniają się hormony nadnerczy, po czym wzrasta poziom glukozy.

Najlepszymi opcjami osiągnięcia doskonałych wyników są poranne ćwiczenia, ćwiczenia z hantlami, spacery, jogging, jazda na rowerze, pływanie.

Rokowanie w cukrzycy typu 1 i 2

Jeśli pozwolisz chorobie wejść w fazę dekompensacji, wyeliminowanie problemu nie będzie możliwe, ponieważ zasoby organizmu zostaną znacznie zmniejszone.

W początkowej fazie zawsze łatwiej jest zwalczyć chorobę niż w zaawansowanych przypadkach. Wybierając najskuteczniejszą terapię, następuje złagodzenie stanu pacjenta, a tym samym przedłużenie życia. Poprawę tej sytuacji można osiągnąć poprzez zdrowy tryb życia i aktywność fizyczną.